FrÚttir

FrÚttatÝminn - Fengu fullkominn dreng

11.11 2011

Eftir nokkurra ßra raunir, misheppna­ar tŠkni- og glasafrjˇvganir, Ý von um barn mŠtti Ingibj÷rg Ëlafsdˇttir me­ hn˙t Ý maga Ý vinnu sÝna ß Reykjalundi um mi­jan j˙nÝ 2010. H˙n vissi a­ ■ennan dag fengi h˙n hugsanlega sÝmtal um a­ barn bi­i ■eirra Valdimars Hjaltasonar, eiginmanns hennar, Ý KÝna. Starfsmenn ═slenskrar Šttlei­ingar sßtu alla nˇttina og leitu­u barna me­ skilgreindar sÚr■arfir ß listum kÝnverskra stjˇrnvalda eftir forskrift vŠntanlegra foreldra.

äSvo var hringt,ô segir h˙n. äYfirma­ur minn sag­i a­ hann hef­i vilja­ skutla mÚr heim um lei­ og Úg fÚkk frÚttirnar, en hann sß bara undir iljarnar ß mÚr ■ar sem Úg hljˇp Ý gegnum trjßlendi­ beinustu lei­ heim. ╔g gat ekki be­i­ eftir ■vÝ a­ greina manninum mÝnum frß frÚttunum,ô segir h˙n ■ar sem vi­ sitjum vi­ eldh˙sbor­i­ ß heimili ■eirra Ý MosfellsbŠ. Sonur ■eirra Eysteinn Orri s÷trar heitt kakˇ vi­ hli­ hennar. Hann var­ ■riggja ßra Ý byrjun maÝ. Ingibj÷rg lřsir ■vÝ ■egar h˙n vissi fyrst af Eysteini.

ä┴ fimm vikna fresti e­a svo sko­ar ═slensk Šttlei­ing uppfŠr­an lista yfir kÝnversk b÷rn me­ sÚr■arfir. Ekki er hŠgt a­ b˙ast vi­ a­ barn finnist strax vi­ fyrstu sko­un fyrir vŠntanlega foreldra, en ■annig var ■a­ Ý okkar tilfelli. Kristinn [framkvŠmdastjˇri ═slenskrar Šttlei­ingar] hringdi Ý mig Ý vinnuna um klukkan ellefu og sag­i greindi mÚr frß upplřsingum um barn sem vi­ gŠtum sko­a­. Spennan og tilhl÷kkunin var mikil. Ůegar vi­ sßum g÷gnin ßkvß­um vi­ strax a­ barni­ yr­i okkar.ô

Drengur bei­ ■eirra Ý KÝna

Fullkominn strßkur, eins og Ingibj÷rg segir, bei­ ■eirra Ý KÝna. äVi­ fengum mynd af honum og gengum me­ hana ß okkur og sřndum ÷llum. Ůetta ger­ist allt svo hratt hjß okkur. Umsˇkn okkar fˇr ˙t Ý mars 2010, vi­ fengum forsam■ykki fyrir ■vÝ a­ Šttlei­a barn me­ sÚr■arfir hÚr heima Ý lok maÝ og myndina af drengnum 22. j˙nÝ sama ßr. ╔g fann a­ nßnasta fˇlki­ okkar ˇtta­ist ľ e­lilega kannski ľ a­ Šttlei­ingin gengi ekki Ý gegn og a­ vi­ yr­um fyrir vonbrig­um eins gerst haf­i ß­ur.ô

Litli drengurinn var tveggja ßra ■egar ■au fengu vitneskju um hann. Hann haf­i veri­ vista­ur ß muna­arleysingjaheimili Ý borginni Jinan Ý Shandong-hÚra­i. Ůa­ er Ý klukkustundar fluglei­ frß Peking, h÷fu­borg landsins. Hann haf­i fundist hßlfs ßrs gamall fyrir utan stofnun Ý borginni. ä═ KÝna geta foreldrar ekki gefi­ b÷rn sÝn til Šttlei­ingar. Ůau finnast ■vÝ flest ■ar sem mannmerg­in er mikil; ß torgum e­a fyrir utan fÚlagsmßlastofnanir, vilji foreldrar ■eirra a­ b÷rnunum ver­i b˙in gˇ­ Švi,ô segir Ingibj÷rg.

ä┴ barnaheimilinu var a­b˙na­urinn eins gˇ­ur og m÷gulegt er ß svona sta­. Ůau voru fimm Ý herbergi og ■a­ virtist hafa veri­ hugsa­ vel um ■au,ô segir Ingibj÷rg sem sko­a­i heimili­ me­ Valdimar og Eysteini tveimur d÷gum eftir a­ hafa fengi­ hann Ý hendur. äHeimsˇknin var gÝfurlega erfi­. En jafnframt er mj÷g dřrmŠtt a­ hafa haft tŠkifŠri til ■ess a­ heimsŠkja ■a­ og sjß hvernig hann bjˇ. ┴ heimilinu voru b÷rn allt upp Ý ßtjßn ßra aldur, en ■ß bř­st ■eim a­ fara Ý hßskˇla. ╔g get ekki meti­ hvort ■au sŠki Ý slÝkt nßm e­a hafi fengi­ ■ß ÷rvun sem ■arf e­a stu­ning til ■ess,ô segir h˙n.

ä═ ■essari heimsˇkn virtist Eysteinn ekki vilja sjß e­a heyra af b÷rnunum e­a fˇstrunum sem ■ar voru. Hann k˙r­i sig upp a­ okkur, en pabbi hans var me­ hann Ý poka framan ß sÚr. Hann hÚlt mj÷g fast Ý pabba sinn,ô segir h˙n ß­ur en h˙n lřsir tilfinningar˙ssÝbananum ■egar h˙n fÚkk Eystein fyrst Ý hendurnar.

Fyrstu kynni erfi­

äKÝnverski fararstjˇrinn hringdi Ý okkur upp ß hˇtelherbergi og sag­i a­ ■au vŠru ß lei­inni upp. Svo banka­i h˙n. Eysteinn vildi nßtt˙rulega ekkert me­ okkur hafa. Ůessi stund er hrikalega erfi­ fyrir ■essi litlu grey. Hann ÷skra­i ˙r sÚr lungun Ý einhverjar mÝn˙tur og sjßlf grÚt Úg tregafullum tßrum, bŠ­i af gle­i en einnig me­aumkun ■vÝ ■etta er gÝfurlegt sjokk fyrir litlu skinnin sem vita ekki ß ■essari stundu hva­ ■au eru a­ fß, bara missa.ô Ingibj÷rg segir ■au hjˇnin hafa tali­ sig nŠgilega undirb˙in fyrir ■etta augnablik enda seti­ nßmskei­ ═slenskrar Šttlei­ingar ß­ur en ■au fˇru ˙t og rŠtt vi­ foreldra me­ reynslu af Šttlei­ingum.

äEn ■a­ er ekki hŠgt a­ undirb˙a sig fullkomlega fyrir slÝka stund. H˙n var hrikalega erfi­. En Eysteinn var fljˇtur a­ tengjast okkur, strax ■ennan fyrsta dag,ô segir h˙n. Ůa­ mß lÝka sjß ß myndb÷ndum sem sřna drenginn kubba ß hˇtelherberginu ■ennan fyrsta dag fj÷lskyldunnar, enda rÚtt tveggja og hßlfs ßrs gamall.

äHann var fyrsta klukkutÝmann Ý algj÷ru sjokki. En vi­ gßfum honum a­ drekka og hann jafna­i sig. Vi­ fengum klukkustund me­ honum og ■urftum ■ß a­ fara Ý myndat÷ku. Ůa­ gekk fÝnt, en ■egar vi­ komum aftur upp ß hˇtelherbergi, klŠddum vi­ hann Ý lÚttari f÷t, ■vÝ hann var allur sveittur og ■ß fˇr hann a­ hlŠja. Hann var gla­ur og nß­i a­ sofna um kv÷ldi­ og svaf Ý tˇlf tÝma. Vi­ svßfum hins vegar ekki miki­, enda haf­i adrenalÝni­ flŠtt um Š­arnar ■ennan dag,ô segir h˙n

Sex vikna leikskˇlaa­l÷gun

äGengi­ hefur vonum framar a­ tengjast Eysteini. Miklu betur en ma­ur ■or­i a­ vona. Stundum afneita Šttleidd b÷rn ÷­ru foreldrinu fyrst um sinn. Vi­ vorum svo heppin a­ ■a­ var­ ekki. Hann var­ strax mj÷g hß­ur okkur og passar upp ß okkur. Hann hefur treyst ß okkur og ekki sˇtt til annarra eftir hjßlp. En au­vita­ er ■a­ ferli sem vi­ vinnum Ý Ý m÷rg ßr. Vi­ sjßum ■a­ n˙ ■egar hann fer ß leikskˇla a­ ■a­ er stutt Ý vantrausti­. Hann ˇttast a­ vi­ sŠkjum sig ekki. Hann var ■a­ stßlpa­ur ■egar vi­ sˇttum hann og vi­ skynjum a­ hann man řmislegt. Vi­ sjßum a­ leikskˇlinn minnir hann ß barnaheimili­. Vi­ ■urftum ■vÝ a­ segja honum a­ hann Štti ekki a­ sofa ß leikskˇlanum, engin b÷rn svŠfu ■ar og a­ mamma og pabbi kŠmu alltaf a­ sŠkja hann Ý lok dags.ô Ůetta fÚkk Eysteinn Orri a­ heyra dag hvern Ý ■Šr sex vikur sem a­l÷gunin stˇ­ yfir.

äSÝ­ar komst Úg a­ ■vÝ a­ hann vildi vita allt um leikskˇlakennarana og vissi jafnvel hvernig bÝlum ■Šr ˇku. Hann vildi vita allt ß­ur en hann gat treyst umhverfinu og ■vÝ a­ vi­ kŠmum a­ sŠkja hann.ô

Ingibj÷rg og Valdimar hafa veri­ saman Ý nÝu ßr. äŮa­ var mikill lÚttir a­ ßkve­a a­ Šttlei­a barn, ■vÝ ■ß vissum vi­ a­ vi­ myndum eignast barn, spurningin vŠri a­eins hvenŠr, en ekki hvort,ô segir h˙n. Ůau hafa n˙ ßkve­i­ a­ Šttlei­a aftur barn me­ sÚr■arfir frß KÝna. Bi­in er ■eim au­veldari n˙ en ß­ur, ■ˇtt Ingibj÷rg segi ■a­ sÚrstaka tilhugsun a­ barni­ sem ■au fßi vonandi Ý hendur ß nŠsta ßri sÚ a­ ÷llum lÝkindum ■egar fŠtt.

Minnihßttar og horfinn kvilli

äŮa­ skiptir Ý raun engu mßli hva­an barni­ er, en ■a­ einfaldar mßlin miki­ sÚu ■au bŠ­i ■a­an. Okkur langar a­ halda tengslunum vi­ landi­ og lÝka finnst okkur mikilvŠgt a­ ■au eigi sama uppruna og ■annig meira sameiginlegt. Vi­ teljum ■a­ mikinn kost,ô segir h˙n. äSvo erum vi­ ßnŠg­ me­ ferli­ ˙ti og hÚr heima og viljum ekki breyta ■vÝ. Vi­ h÷fum lÝka teki­ KÝna inn ß heimili­. KÝna er landi­ sem er Ý fj÷lskyldunni og okkur ■ykir virkilega vŠnt um KÝna og erum stolt af landi Eysteins Orra og ■jˇ­.ô

Ingibj÷rg og Valdimar vilja ekki segja hva­ var­ til ■ess a­ Eysteinn Orri lenti ß lista yfir b÷rn me­ sÚr■arfir. äVi­ merktum vi­ ■ˇ nokkur atri­i yfir minnihßttar sÚr■arfir og ßkvß­um a­ halda ■vÝ fyrir okkur hverjar ■Šr voru. Kvillinn hrjßir hann ekki Ý dag og mun ekki hrjß hann. Vi­ erum svo heppin a­ hann er algj÷rlega fullkominn og a­ hÚr heima hef­i hann aldrei flokkast sem barn me­ sÚr■arfir,ô segir Ingibj÷rg.

äForeldrar vita aldrei hvernig barni rei­ir af eftir a­ ■a­ fŠ­ist e­a hvort eitthva­ ˇvŠnt sÚ a­. Sumt kemur strax fram. Anna­ seinna. Eins er me­ Šttleidd b÷rn, ma­ur veit aldrei. ╔g haf­i ■vÝ ekki ßhyggjur af ■vÝ a­ hann gŠti haft a­ra kvilla e­a ■arfir en nefndir voru Ý lŠknaskřrslum og hika ekki eina mÝn˙tu a­ fara s÷mu lei­ vi­ Šttlei­ingu nŠsta barns.ô

Gunnhildur Arna Gunnarsdˇttir
gag@frettatiminn.is

Fengu fullkominn dreng

Tengill ß frÚttina Ý FrÚttatÝmanum (forsÝ­a)


SvŠ­i