FrÚttir

┴varp forseta ═slands ß 40 ßra afmŠlismßl■ingi ═slenskrar Šttlei­ingar

Gu­ni Th. Jˇhannesson ßvarpar mßl■ing fÚlagsins
Gu­ni Th. Jˇhannesson ßvarpar mßl■ing fÚlagsins

Forseti ═slands Gu­ni Th. Jˇhannesson hei­ra­i ═slenska Šttlei­ingu ß afmŠlisrß­stefnu fÚlagsins og flutti stutt ßvarp.

Ůa­ gladdi alla vi­stadda a­ sjß hversu ßhugasamur Gu­ni var um mßlaflokkinn en hann dvaldi lengi ß mßl■inginu og tˇk glˇsur ˙r fyrirlestrunum, enda voru ■eir mj÷g ßhugaver­ir, jafnvel fyrir forseta.

┴varp forsetans er hÚr fyrir ne­an:

Forma­ur og forystufˇlk ═slenskrar Šttlei­ingar, a­rir gˇ­ir gestir

╔g fagna ■vÝ a­ ßvarpa ykkur ß ■essu afmŠlismßl■ingi. ═ fjˇra ßratugi hefur fÚlagi­ ykkar sinnt Šttlei­ingum a­ utan, a­ mestu Ý sjßlfbo­astarfi me­ sjßlfsaflafÚ. Ůennan starfa ber a­ ■akka.

═ fornum s÷gum okkar segir frß ■vÝ a­ b÷rn voru gjarnan tekin Ý fˇstur ef ßf÷ll dundu yfir. Ůannig ˇlst Ari frˇ­i upp hjß Halli ١rarinssyni spaka Ý Haukadal eftir a­ Ůorgils fa­ir hans drukkna­i Ý Brei­afir­i; Ý ofanßlag lÚst afi hans Gellir ß heimlei­ ˙r pÝlagrÝmsf÷r til Rˇmar. Vi­ vitum a­ Valger­ur, mˇ­ir Ara, fÚll ekki frß Ý Šsku hans en ß ■essum tÝmum var ■a­ ekki heillavŠnlegt ungum og efnilegum drengjum a­ alast upp hjß einstŠ­ri mˇ­ur. S÷mulei­is ■ekktist til forna a­ foreldrar, sem ekki var­ barna au­i­, Šttleiddu barn, oftast son. Hann hlaut ■ß a­ l÷gum erf­arÚttindi og skyldur, og Šttleggurinn lei­ ekki undir lok.

Aldir li­u, ßfram voru b÷rn lßtin Ý fˇstur og Šttleidd. S÷gur mŠtti au­vita­ segja af m÷rgum fleirum en Ara frˇ­a. ═ upphafi sÝ­ustu aldar gengu ßstfangin kona og karl Ý hjˇnaband ß ═slandi, bŠ­i af gˇ­um Šttum, st÷ndug og farsŠl ľ a­ ■vÝ slepptu a­ sambandi­ bar ekki ■ann ßv÷xt sem Štlast var til. Konan var­ ekki ■ungu­, annars h÷f­u ■au hjˇn allt til alls. ┴ ÷­rum sta­ ger­ist ■a­ a­ ung st˙lka var­ ˇfrÝsk og eigna­ist dˇttur Ý lausaleik, eins og ■a­ var kalla­. Ůß voru gˇ­ rß­ dřr, h˙n blßfßtŠk, virtist ekki vita me­ vissu hver fa­irinn vŠri e­a hann vildi ekki gangast vi­ barninu. ┴rsg÷mul var st˙lkan komin Ý fˇstur hjß eldri systur mˇ­urinnar en ■ar voru hagir litlu betri.

Brot ■essarar s÷gu mß lesa ˙r skřrslum og brÚfum ľ heimildum sem ur­u til vegna ■ess a­ hagur allra, mektarhjˇnanna, bßgst÷ddu mˇ­urinnar og saklauss barnsins, sřndist renna saman. äKŠra fr˙,ô skrifar mˇ­irin ■egar Šttlei­ing er ßkve­in:

Ynnilegt ■akklŠti eiga ■essar lÝnur a­ fŠra y­ur fyrir ■a­ a­ ■Úr Štli­ a­ taka litlu st˙lkuna af mÚr. ╔g veit a­ Gu­ launar ykkur hjˇnunum fyrir ■a­ og Úg ˇska til Gu­s a­ h˙n ver­i ykkur til gle­i og blessunar og veit a­ betri Foreldra getur h˙n ekki feingi­, eftir sem Úg hef heirt hva­ ■Úr vŠru­ gˇ­ir. Ůa­ gleddi mig ef Úg feingi a­ heyra hvernig ykkur lÝst ß ■ß litlu. [Systir mÝn] segir mÚr a­ h˙n sÚ skemtileg. ╔g get ekki sent ykkur FŠ­ingar attesti­ n˙ me­ ■essari fer­. N˙ a­ endingu bi­ Úg Gu­ a­ gefa y­ur Gle­i og Hamingju me­ ■eirri litlu.

Me­ vir­ing og vinsemd.

Ůegar ■essi or­ eru lesin um einni ÷ld eftir a­ ■au voru fest ß bla­ er ekki laust vi­ a­ hjarta­ fyllist bŠ­i hamingju og trega. Ung st˙lka fÚkk gott heimili og atlŠti ßstrÝkra foreldra, mˇ­ir hennar losna­i undan ■vÝ oki a­ reyna a­ ala barn upp ein Ý h÷r­um heimi vanefna og misskiptingar. Um lei­ liggja s÷knu­ur og sorg milli lÝnanna. Og hvers konar samfÚlag var ■a­ sem bjˇ ungri mˇ­ur ■essa afarkosti?

Ăttlei­ing er alv÷rumßl. Ůennan heim ■ekki­ ■i­ betur en Úg. N˙ gilda innlend l÷g og reglur um Šttlei­ingar, al■jˇ­asßttmßlar og samningar. Ăttleidd b÷rn eiga sinn rÚtt og m÷rg ■eirra langar til a­ vita um Štt sÝna og uppruna ■egar fram lÝ­a stundir. ┴litamßl vakna um heim hinna rÝku og fßtŠku. Jß, ■essi heimur er ekki fullkominn. ═ hann fŠ­ast enn b÷rn sem mŠ­ur og fe­ur geta ekki ali­ ÷nn fyrir, b÷rn sem ver­a muna­arlaus og eiga ■vÝ Ý vŠndum ÷r­uga Šsku ßn lÝfsins gŠ­a. En annars sta­ar er sem betur fer til fˇlk sem vill svo gjarnan veita ■essum b÷rnum von og framtÝ­, umhyggju og ßst.

Ůa­ er ■akkarvert. ╔g Ýtreka ßrna­arˇskir ß afmŠli ═slenskrar Šttlei­ingar og ˇska fÚlaginu velfarna­ar.

http://www.forseti.is/media/3393/2018_03_16_islensk_aettleiding.pdf


SvŠ­i