Fréttir

Sagan okkar, eftir Olgu Elenoru Marcher Egonsdóttur

Daginn eftir 38 įra afmęlisdaginn minn gekk ég til fundar viš Ķslenska Ęttleišingu til aš athuga hvaša möguleika ég hefši, žessi fundur markaši upphafiš af mķnu ęttleišingaferli. Žetta var ķ nóvember 2010. 
Sex įrum eftir fundinn, eftir aš hafa veriš bśin aš ganga ķ gegnum allt ferliš hjį sżslumanni, veriš samžykkt į bišlista ķ Togo, endurnżjun į forsamžykki og óendanlega biš, var ekkert aš frétta. Ég var viš žaš aš gefa upp alla von og sömuleišis fólkiš ķ kringum mig. 
Einn góšan sunnudag ķ janśar 2017 vaknaši ég upp af vęrum svefni svolķtiš rykug eftir Žorrablót. Sķminn hringdi og žaš eina sem ég fékk aš vita var aš žetta vęri sķmtališ sem ég hefši bešiš eftir ķ allan žennan tķma. Hugsanirnar og tilfinningarnar sem streymdu į žessum örfįu mķnśtum sem tók aš keyra uppķ Skipholt veršur seint toppaš. Litla stelpan mķn hśn Emilķa Audrey var oršin mķn og žaš var var aldrei neinn vafi į žvķ, ég held aš viš bįšar höfum veriš aš bķša eftir rétta tķmanum. 

Eftir aš ég sendi bréf śt varšandi žaš aš ég vildi ęttleiša hana žurfti mįliš aš fara ķ gegnum dómskerfiš ķ Togo. Vanalega hefur žetta ferli tekiš um 6-7 mįnuši og ég įtti žvķ ekki von į žvķ aš fara śt fyrr en ķ fyrsta lagi ķ jślķ. Ég var nokkuš róleg framanaf, fannst ég hafa allan tķmann ķ heiminum til aš undirbśa komu hennar.
En einn dag ķ byrjun maķ 2017 fékk ég aš vita aš ég mętti koma og sękja hana. Ég var ķ vinnunni og fékk vęgt taugaįfall, andaši ótt og tķtt, gekk ķ hringi og talaši bara tóma vitleysu. Žegar ég var bśin aš įtta mig ašeins betur į žessu öllu saman vaknaši verkefnastjórinn ķ mér og allt fór į flug. Žaš žurfti aš panta flug, fį vegabréfsįritun, bóka hótel, finna bķlsstjóra, losna śr vinnunni, pakka og svona mętti lengi telja. Ég setti upp Kanban borš ķ vinnuherberginu heima og post-it mišarnir flęddu um allt. Blessunarlega naut ég ašstošar fjölskyldu og vina bęši įšur en ég fór śt og į mešan ég var śti.
Žrjįr vinnu og skemmtiferšir voru planašar žetta sumar erlendis og var öllum flugmišum hent nema einum. Ég įkvaš aš fara meš vinkonunum ķ hśsmęšraorlof um Hvķtasunnuhelgina og halda svo įfram til Parķsar en žašan flaug ég til Togo. Žaš var kęrkomiš aš kśpla sig frį öllu og fį ašeins „frķ“.
Mamma fór meš mér til Togo og žaš voru žvķ grķšarlega spenntar męšgur sem hittust į Charles de Gaulle eldsnemma aš morgni Hvķtasunnudags 4. jśnķ, tilbśnar fyrir ęvintżrin framundan. Flugiš til Lome tók bara um įtta tķma meš millilendingu ķ Niger og viš lentum ķ Lome höfušborg Togo um kvöldmatarleytiš.
Theo starfsmašur ķslenskrar ęttleišingar og Fabrice bķlstjórinn okkar tóku į móti okkur į flugvellinum og keyršu okkur uppį hótel. Viš dvöldum į Hótel Residence Madiba sem var um 30 mķnśtur fyrir utan borgina. Žarna var notalegur garšur, flott sundlaug og strönd. Viš leigšum lķtinn bungalow meš verönd žar sem viš gįtum horft śt į hafiš.
Eftirvęntingin žegar viš vöknušum daginn eftir var ólżsanleg. Hinsvegar, žegar viš komum uppį skrifstofu ęttleišingarnefndarinnar var okkur tjįš aš afžvķ aš žaš vęri annar ķ Hvķtasunnu žį fengjum viš ekki aš hitta Emilķu Audrey fyrr en daginn eftir. Žvķlķk vonbrigši. Ljósi punkturinn var žó aš fręnka mķn flaug til okkar frį Sierra Leoni til aš vera okkur til halds og trausts fyrstu dagana.

Skt. Claire barnaheimiliš sem Emilķa Audrey bjó į er innķ Lome. Barnaheimiliš er rekiš af kažólskum nunnum og er klaustur žarna viš. Aškoman aš barnaheimilinu er vinaleg žetta eru lįgreistar byggingar, ljósgular aš lit og žaš eru trjįgöng upp aš ašalhśsinu til aš veita skugga. Fyrir framan hśsiš er leiksvęši fyrir krakkana meš allskonar tękjum. Į barnaheimilinu eru 3 deildir meš rśmlega 60 börnum og er markmišiš aš žau verši öll ęttleidd. Emilķa Audrey var į elstu deildinni.
Viš fengum aš koma į barnaheimiliš žrišjudaginn eftir Hvķtasunnu. Žegar viš komum var okkur vķsaš innį skrifstofu og žar var byrjaši aš ręša mįlin, hvernig ašlögunin fęri fram og svo framleišis. Ég įtti svo von į žvķ aš viš fęrum ķ annaš herbergi til aš hitta Emilķu Audrey.
En allt ķ einu birtist lķtil stelpa ķ screen-huršinni, hśn var ķ ljósbleikum kjól, meš stżri ķ hįrinu. Į žessu augnabliki missti hjartaš śr nokkur slög. Žegar huršin opnašist hljóp hśn beint ķ fangiš į mér og hélt svo fast um hįlsinn, eins og hśn ętlaši aldrei aš sleppa. Žaš var ekki žurrt auga į skrifstofunni. Emilķa Audrey kśrši fast ķ hįlsakotinu hjį mér žangaš til henni voru bošnar rśsķnur, žį fyrst fékk ég aš sjį almennilega framan ķ hana. Eftir smį tķma fengu svo amma og fręnka aš knśsa hana lķka. Nunnurnar sögšu mér seinna aš hśn hefši sżnt lķtil višbrögš žegar žau voru aš segja henni aš hśn ętti mömmu og voru aš sżna henni myndir, eftirvęntingin var žvķ mikil aš sjį hvernig hśn myndi taka mér. 

Nęstu fjóra daga kom ég ķ daglegar heimsóknir į barnaheimiliš og var žar frį žvķ klukkan sjö į morgnana til sex į kvöldin meš smį hléi yfir daginn. Lķfiš į Skt. Claire er ķ fastmótušum skoršum og gekk ég innķ žaš til aš lęra hennar rśtķnu. Ég gaf henni aš borša, klęddi hana og bašaši, setti į koppinn og lék viš hana. Viš fórum ķ marga göngutśra um klausturgaršinn aš leita aš ešlum og fišrildum og hoppa, en žetta voru fyrstu oršin hennar. Žarna var lķka skemmtilegt leikherbergi meš fullt af dóti og bókum. Į mešan ég var meš Emilķu Audrey voru mamma og fręnka aš ašstoša į heimilinu. Emilķa Audrey tengdist mér strax, ég var alltaf aš bķša eftir žvķ aš žaš kęmi bakslag og aš hśn myndi hafna mér en žaš kom aldrei. Žaš var ķ raun ótrślegt aš hśn vildi ekkert hafa meš börnin eša starfsfólkiš į barnaheimilinu žegar ég var į stašnum, algjörlega hundsaši žau. 

Į fimmta degi mįtti ég svo taka dömuna meš mér heim į hótel en žurfti aš koma meš hana aftur į barnaheimiliš klukkan sex. Žaš aš skilja hana eftir er žaš erfišasta sem ég hef gert į ęvinni. Blessunarlega gekk ašlögunin framar vonum og ašeins viku eftir aš viš vorum sameinašar fékk hśn aš koma alveg til mķn, eftir žaš fórum viš bara į barnaheimiliš ķ heimsóknir.
Viš vorum ķ Togo ķ heilan mįnuš. Nęstu vikurnar fóru žvķ ķ aš kynnast betur og njóta lķfsins viš sundlaugina. Borša ķs og gera annaš skemmtilegt. Viš heimsóttum barnaheimili ķ Aneho, heimsóttum saumastofu Tau frį Togo, fórum į leikvelli ķ borginni, ķ ķsbķltśra og göngutśra. Sķšustu 10 dagana kom svo mįgkona mķn til aš ašstoša okkur į lokasprettinum og vera til halds og trausts į heimleišinni.
Undir lok jśnķ voru svo allir pappķrar tilbśnir og Emilķa Audrey var śtskrifuš af barnaheimilinu. Til žess aš fagna žvķ slógum viš til stórrar veislu. Žaš var sko fjör žann eftirmišdag. Öll börnin į deildinni voru mętt og allt starfsfólkiš lķka. Žaš var dansaš og sungiš, žaš voru blöšrur, boršašar kökur og drukkiš gos. Allir krakkarnir voru svo leystir śt meš sleikjó.
Žaš var hįtķšleg stund žegar viš fórum į skrifstofu Claude, Ręšismanns Ķslands ķ Lome til aš fį ķslenskt vegabréf fyrir dömuna. Daman hafši aldrei įšur komiš ķ hśsakynni meš svona miklu fķnerķi sem žurfti aš skoša og snerta. Mamman og amman voru žvķ alveg į nįlum.
Žegar Emilķa Audrey var oršin ķslenskur rķkisborgari og komin meš ķslenskt vegabréf var hśn ķ raun oršin „ólögleg“ innķ landinum, viš žurftum žvķ aš sękja um vegabréfsįritun fyrir hana svo viš kęmumst śt śr landinu. Žaš tók žrjįr heimsóknir til Immigration og nokkra daga. Žaš hefši ekki mįtt tępara standa, žvķ aš ašeins tveimur dögum fyrir brottför vorum viš komin meš alla pappķra.
Heimferšin gekk framar öllum vonum. Emilķa Audrey lét eins og hśn vęri alvanur feršalangur, settist strax ķ sętiš sitt ķ flugvélinni og spennti beltin. Žetta var nęturflug og hśn sofnaši žvķ fljótt og vaknaši ekki fyrr en rétt fyrir lendingu ķ Parķs. Žaš var ótrślegt aš fylgjast meš žessari litlu stelpu į flugvellinum ķ Parķs, hśn lét sér fįtt um finnast og steig ķ rśllustiga og innķ lest eins og ekkert vęri sjįlfsagšara. Heillaši alla uppśr skónum og vakti athygli hvert sem hśn fór. Henni leist nś ekkert į žetta land žegar rokiš og rigningin uppį Mišnesheiši skall į andlitiš į henni, en hefur tekiš žaš ķ sįtt sķšan.
Nś eru lišnir sjö mįnušir frį žvķ viš komum heim. Allt hefur gengiš framar óskum. Emilķa Audrey er grķšarlega orkumikill fjörkįlfur, hśn elskar allan ęrslagang og hlęr dillandi hlįtri. Hśn er mjög örugg og sjįlfstęš lķtil stelpa og er ekkert smeyk viš aš kanna heiminn įn mömmu sinnar. Emilķa Audrey byrjaši į Gręnuborg ķ október, fyrst hįlfan daginn.
Žaš var ómetanlegt aš hafa Theo, starfsmann Ķslenskrar Ęttleišingar ķ Togo, meš okkur ķ žessu ferli. Hann var okkur til halds og trausts og hjįlpaši okkur ķ gegnum allt ferliš. Hann var alltaf til taks og męttur ef žaš žurfti aš žżša fyrir okkur eša redda einhverju hvort sem žaš var vegabréfsįritun, įletruš terta eša klęšskeri. Ķ gegnum Theo réšum viš svo bķlstjórann Fabrice, žvķlķk stoš og stytta sem hann var. Hann gat sagt okkur svo mikiš um Togo į okkar löngu bķltśrum, žekkti alla og allt sem okkur vantaši sį hann til žess aš viš fengjum.


Svęši