FrÚttir

Sagan okkar, eftir Olgu Elenoru Marcher Egonsdˇttur

Daginn eftir 38 ßra afmŠlisdaginn minn gekk Úg til fundar vi­ ═slenska Ăttlei­ingu til a­ athuga hva­a m÷guleika Úg hef­i, ■essi fundur marka­i upphafi­ af mÝnu Šttlei­ingaferli. Ůetta var Ý nˇvember 2010.á
Sex ßrum eftir fundinn, eftir a­ hafa veri­ b˙in a­ ganga Ý gegnum allt ferli­ hjß sřslumanni, veri­ sam■ykkt ß bi­lista Ý Togo, endurnřjun ß forsam■ykki og ˇendanlega bi­, var ekkert a­ frÚtta. ╔g var vi­ ■a­ a­ gefa upp alla von og s÷mulei­is fˇlki­ Ý kringum mig.á
Einn gˇ­an sunnudag Ý jan˙ar 2017 vakna­i Úg upp af vŠrum svefni svolÝti­ rykug eftir Ůorrablˇt. SÝminn hringdi og ■a­ eina sem Úg fÚkk a­ vita var a­ ■etta vŠri sÝmtali­ sem Úg hef­i be­i­ eftir Ý allan ■ennan tÝma. Hugsanirnar og tilfinningarnar sem streymdu ß ■essum ÷rfßu mÝn˙tum sem tˇk a­ keyra uppÝ Skipholt ver­ur seint toppa­. Litla stelpan mÝn h˙n EmilÝa Audrey var or­in mÝn og ■a­ var var aldrei neinn vafi ß ■vÝ, Úg held a­ vi­ bß­ar h÷fum veri­ a­ bÝ­a eftir rÚtta tÝmanum.á

Eftir a­ Úg sendi brÚf ˙t var­andi ■a­ a­ Úg vildi Šttlei­a hana ■urfti mßli­ a­ fara Ý gegnum dˇmskerfi­ Ý Togo. Vanalega hefur ■etta ferli teki­ um 6-7 mßnu­i og Úg ßtti ■vÝ ekki von ß ■vÝ a­ fara ˙t fyrr en Ý fyrsta lagi Ý j˙lÝ. ╔g var nokku­ rˇleg framanaf, fannst Úg hafa allan tÝmann Ý heiminum til a­ undirb˙a komu hennar.
En einn dag Ý byrjun maÝ 2017 fÚkk Úg a­ vita a­ Úg mŠtti koma og sŠkja hana. ╔g var Ý vinnunni og fÚkk vŠgt taugaßfall, anda­i ˇtt og tÝtt, gekk Ý hringi og tala­i bara tˇma vitleysu. Ůegar Úg var b˙in a­ ßtta mig a­eins betur ß ■essu ÷llu saman vakna­i verkefnastjˇrinn Ý mÚr og allt fˇr ß flug. Ůa­ ■urfti a­ panta flug, fß vegabrÚfsßritun, bˇka hˇtel, finna bÝlsstjˇra, losna ˙r vinnunni, pakka og svona mŠtti lengi telja. ╔g setti upp Kanban bor­ Ý vinnuherberginu heima og post-it mi­arnir flŠddu um allt. Blessunarlega naut Úg a­sto­ar fj÷lskyldu og vina bŠ­i ß­ur en Úg fˇr ˙t og ß me­an Úg var ˙ti.
Ůrjßr vinnu og skemmtifer­ir voru plana­ar ■etta sumar erlendis og var ÷llum flugmi­um hent nema einum. ╔g ßkva­ a­ fara me­ vinkonunum Ý h˙smŠ­raorlof um HvÝtasunnuhelgina og halda svo ßfram til ParÝsar en ■a­an flaug Úg til Togo. Ůa­ var kŠrkomi­ a­ k˙pla sig frß ÷llu og fß a­eins äfrÝô.
Mamma fˇr me­ mÚr til Togo og ■a­ voru ■vÝ grÝ­arlega spenntar mŠ­gur sem hittust ß Charles de Gaulle eldsnemma a­ morgni HvÝtasunnudags 4. j˙nÝ, tilb˙nar fyrir Švintřrin framundan. Flugi­ til Lome tˇk bara um ßtta tÝma me­ millilendingu Ý Niger og vi­ lentum Ý Lome h÷fu­borg Togo um kv÷ldmatarleyti­.
Theo starfsma­ur Ýslenskrar Šttlei­ingar og Fabrice bÝlstjˇrinn okkar tˇku ß mˇti okkur ß flugvellinum og keyr­u okkur uppß hˇtel. Vi­ dv÷ldum ß Hˇtel Residence Madiba sem var um 30 mÝn˙tur fyrir utan borgina. Ůarna var notalegur gar­ur, flott sundlaug og str÷nd. Vi­ leig­um lÝtinn bungalow me­ ver÷nd ■ar sem vi­ gßtum horft ˙t ß hafi­.
EftirvŠntingin ■egar vi­ v÷knu­um daginn eftir var ˇlřsanleg. Hinsvegar, ■egar vi­ komum uppß skrifstofu Šttlei­ingarnefndarinnar var okkur tjß­ a­ af■vÝ a­ ■a­ vŠri annar Ý HvÝtasunnu ■ß fengjum vi­ ekki a­ hitta EmilÝu Audrey fyrr en daginn eftir. ŮvÝlÝk vonbrig­i. Ljˇsi punkturinn var ■ˇ a­ frŠnka mÝn flaug til okkar frß Sierra Leoni til a­ vera okkur til halds og trausts fyrstu dagana.

Skt. Claire barnaheimili­ sem EmilÝa Audrey bjˇ ß er innÝ Lome. Barnaheimili­ er reki­ af ka■ˇlskum nunnum og er klaustur ■arna vi­. A­koman a­ barnaheimilinu er vinaleg ■etta eru lßgreistar byggingar, ljˇsgular a­ lit og ■a­ eru trjßg÷ng upp a­ a­alh˙sinu til a­ veita skugga. Fyrir framan h˙si­ er leiksvŠ­i fyrir krakkana me­ allskonar tŠkjum. ┴ barnaheimilinu eru 3 deildir me­ r˙mlega 60 b÷rnum og er markmi­i­ a­ ■au ver­i ÷ll Šttleidd. EmilÝa Audrey var ß elstu deildinni.
Vi­ fengum a­ koma ß barnaheimili­ ■ri­judaginn eftir HvÝtasunnu. Ůegar vi­ komum var okkur vÝsa­ innß skrifstofu og ■ar var byrja­i a­ rŠ­a mßlin, hvernig a­l÷gunin fŠri fram og svo framlei­is. ╔g ßtti svo von ß ■vÝ a­ vi­ fŠrum Ý anna­ herbergi til a­ hitta EmilÝu Audrey.
En allt Ý einu birtist lÝtil stelpa Ý screen-hur­inni, h˙n var Ý ljˇsbleikum kjˇl, me­ střri Ý hßrinu. ┴ ■essu augnabliki missti hjarta­ ˙r nokkur sl÷g. Ůegar hur­in opna­ist hljˇp h˙n beint Ý fangi­ ß mÚr og hÚlt svo fast um hßlsinn, eins og h˙n Štla­i aldrei a­ sleppa. Ůa­ var ekki ■urrt auga ß skrifstofunni. EmilÝa Audrey k˙r­i fast Ý hßlsakotinu hjß mÚr ■anga­ til henni voru bo­nar r˙sÝnur, ■ß fyrst fÚkk Úg a­ sjß almennilega framan Ý hana. Eftir smß tÝma fengu svo amma og frŠnka a­ kn˙sa hana lÝka. Nunnurnar s÷g­u mÚr seinna a­ h˙n hef­i sřnt lÝtil vi­br÷g­ ■egar ■au voru a­ segja henni a­ h˙n Štti m÷mmu og voru a­ sřna henni myndir, eftirvŠntingin var ■vÝ mikil a­ sjß hvernig h˙n myndi taka mÚr.á

NŠstu fjˇra daga kom Úg Ý daglegar heimsˇknir ß barnaheimili­ og var ■ar frß ■vÝ klukkan sj÷ ß morgnana til sex ß kv÷ldin me­ smß hlÚi yfir daginn. LÝfi­ ß Skt. Claire er Ý fastmˇtu­um skor­um og gekk Úg innÝ ■a­ til a­ lŠra hennar r˙tÝnu. ╔g gaf henni a­ bor­a, klŠddi hana og ba­a­i, setti ß koppinn og lÚk vi­ hana. Vi­ fˇrum Ý marga g÷ngut˙ra um klausturgar­inn a­ leita a­ e­lum og fi­rildum og hoppa, en ■etta voru fyrstu or­in hennar. Ůarna var lÝka skemmtilegt leikherbergi me­ fullt af dˇti og bˇkum. ┴ me­an Úg var me­ EmilÝu Audrey voru mamma og frŠnka a­ a­sto­a ß heimilinu. EmilÝa Audrey tengdist mÚr strax, Úg var alltaf a­ bÝ­a eftir ■vÝ a­ ■a­ kŠmi bakslag og a­ h˙n myndi hafna mÚr en ■a­ kom aldrei. Ůa­ var Ý raun ˇtr˙legt a­ h˙n vildi ekkert hafa me­ b÷rnin e­a starfsfˇlki­ ß barnaheimilinu ■egar Úg var ß sta­num, algj÷rlega hundsa­i ■au.á

┴ fimmta degi mßtti Úg svo taka d÷muna me­ mÚr heim ß hˇtel en ■urfti a­ koma me­ hana aftur ß barnaheimili­ klukkan sex. Ůa­ a­ skilja hana eftir er ■a­ erfi­asta sem Úg hef gert ß Švinni. Blessunarlega gekk a­l÷gunin framar vonum og a­eins viku eftir a­ vi­ vorum sameina­ar fÚkk h˙n a­ koma alveg til mÝn, eftir ■a­ fˇrum vi­ bara ß barnaheimili­ Ý heimsˇknir.
Vi­ vorum Ý Togo Ý heilan mßnu­. NŠstu vikurnar fˇru ■vÝ Ý a­ kynnast betur og njˇta lÝfsins vi­ sundlaugina. Bor­a Ýs og gera anna­ skemmtilegt. Vi­ heimsˇttum barnaheimili Ý Aneho, heimsˇttum saumastofu Tau frß Togo, fˇrum ß leikvelli Ý borginni, Ý ÝsbÝlt˙ra og g÷ngut˙ra. SÝ­ustu 10 dagana kom svo mßgkona mÝn til a­ a­sto­a okkur ß lokasprettinum og vera til halds og trausts ß heimlei­inni.
Undir lok j˙nÝ voru svo allir pappÝrar tilb˙nir og EmilÝa Audrey var ˙tskrifu­ af barnaheimilinu. Til ■ess a­ fagna ■vÝ slˇgum vi­ til stˇrrar veislu. Ůa­ var sko fj÷r ■ann eftirmi­dag. Íll b÷rnin ß deildinni voru mŠtt og allt starfsfˇlki­ lÝka. Ůa­ var dansa­ og sungi­, ■a­ voru bl÷­rur, bor­a­ar k÷kur og drukki­ gos. Allir krakkarnir voru svo leystir ˙t me­ sleikjˇ.
Ůa­ var hßtÝ­leg stund ■egar vi­ fˇrum ß skrifstofu Claude, RŠ­ismanns ═slands Ý Lome til a­ fß Ýslenskt vegabrÚf fyrir d÷muna. Daman haf­i aldrei ß­ur komi­ Ý h˙sakynni me­ svona miklu fÝnerÝi sem ■urfti a­ sko­a og snerta. Mamman og amman voru ■vÝ alveg ß nßlum.
Ůegar EmilÝa Audrey var or­in Ýslenskur rÝkisborgari og komin me­ Ýslenskt vegabrÚf var h˙n Ý raun or­in äˇl÷glegô innÝ landinum, vi­ ■urftum ■vÝ a­ sŠkja um vegabrÚfsßritun fyrir hana svo vi­ kŠmumst ˙t ˙r landinu. Ůa­ tˇk ■rjßr heimsˇknir til Immigration og nokkra daga. Ůa­ hef­i ekki mßtt tŠpara standa, ■vÝ a­ a­eins tveimur d÷gum fyrir brottf÷r vorum vi­ komin me­ alla pappÝra.
Heimfer­in gekk framar ÷llum vonum. EmilÝa Audrey lÚt eins og h˙n vŠri alvanur fer­alangur, settist strax Ý sŠti­ sitt Ý flugvÚlinni og spennti beltin. Ůetta var nŠturflug og h˙n sofna­i ■vÝ fljˇtt og vakna­i ekki fyrr en rÚtt fyrir lendingu Ý ParÝs. Ůa­ var ˇtr˙legt a­ fylgjast me­ ■essari litlu stelpu ß flugvellinum Ý ParÝs, h˙n lÚt sÚr fßtt um finnast og steig Ý r˙llustiga og innÝ lest eins og ekkert vŠri sjßlfsag­ara. Heilla­i alla upp˙r skˇnum og vakti athygli hvert sem h˙n fˇr. Henni leist n˙ ekkert ß ■etta land ■egar roki­ og rigningin uppß Mi­neshei­i skall ß andliti­ ß henni, en hefur teki­ ■a­ Ý sßtt sÝ­an.
N˙ eru li­nir sj÷ mßnu­ir frß ■vÝ vi­ komum heim. Allt hefur gengi­ framar ˇskum. EmilÝa Audrey er grÝ­arlega orkumikill fj÷rkßlfur, h˙n elskar allan Šrslagang og hlŠr dillandi hlßtri. H˙n er mj÷g ÷rugg og sjßlfstŠ­ lÝtil stelpa og er ekkert smeyk vi­ a­ kanna heiminn ßn m÷mmu sinnar. EmilÝa Audrey byrja­i ß GrŠnuborg Ý oktˇber, fyrst hßlfan daginn.
Ůa­ var ˇmetanlegt a­ hafa Theo, starfsmann ═slenskrar Ăttlei­ingar Ý Togo, me­ okkur Ý ■essu ferli. Hann var okkur til halds og trausts og hjßlpa­i okkur Ý gegnum allt ferli­. Hann var alltaf til taks og mŠttur ef ■a­ ■urfti a­ ■ř­a fyrir okkur e­a redda einhverju hvort sem ■a­ var vegabrÚfsßritun, ßletru­ terta e­a klŠ­skeri. ═ gegnum Theo rÚ­um vi­ svo bÝlstjˇrann Fabrice, ■vÝlÝk sto­ og stytta sem hann var. Hann gat sagt okkur svo miki­ um Togo ß okkar l÷ngu bÝlt˙rum, ■ekkti alla og allt sem okkur vanta­i sß hann til ■ess a­ vi­ fengjum.


SvŠ­i