Fréttir

Visir.is - Hálfgerđ systkinatenging

LÍFIĐ - 09:30 22. NÓVEMBER 2014
ERLA BJÖRG GUNNARSDÓTTIR SKRIFAR 

Ţađ var mikiđ hlegiđ og grínast í myndatökunni. Ţađ var eins og ţeir tíu úr hópnum sem mćttu í myndatökuna hefđu ţekkst í langan tíma en flestir eru nýbúnir ađ kynnast. Frá vinstri efri röđ: Laufey, Kristín, Hafsteinn, Karen, Fanný og Axel. Frá vinstri neđri röđ: Stefán, Dagný, Júlíus og Gullý.
Ţađ var mikiđ hlegiđ og grínast í myndatökunni. Ţađ var eins og ţeir tíu úr hópnum sem mćttu í myndatökuna hefđu ţekkst í langan tíma en flestir eru nýbúnir ađ kynnast. Frá vinstri efri röđ: Laufey, Kristín, Hafsteinn, Karen, Fanný og Axel. Frá vinstri neđri röđ: Stefán, Dagný, Júlíus og Gullý.VÍSIR/VALLI
 

Ţau 59 börn sem ćttleidd voru frá Indónesíu til íslenskra fjölskyldna á árunum 1981 til 1983 komu flestöll frá sama fósturheimili ţar í landi. Fáein börn höfđu veriđ ćttleidd fyrir ţennan tíma í gegnum ţriđja land. Fyrir nokkrum árum var stofnađur hópur á Facebook fyrir ţennan hóp og eru nú fimmtíu manns međlimir á ţeirri síđu, ţar á međal Júlíus Ţór Sigurjónsson og Laufey Karítas Einarsdóttir. 

Júlíus: „Ţađ var lítiđ sem gerđist fyrstu árin. Viđ vorum ađallega ađ safna saman fólki og bjóđa ţví ađ vera međ í hópnum á Facebook. En svo setti ég nokkrar spurningar á síđuna í haust sem kveiktu líflegar umrćđur og ţá fórum viđ ađ rćđa ţađ ađ hittast í fyrsta skipti.“

Laufey: „Ţađ byrjađi međal annars umrćđa um nöfnin okkar en viđ eigum öll nöfn frá Indónesíu. Ég hét til dćmis Silvana og skírđi elstu dóttur mína ţví nafni. Svo töluđum viđ um fósturheimiliđ sem viđ vorum flest á og skiptumst á upplýsingum sem viđ höfum um okkur og uppruna okkar.“

Međ kolsvartan húmor 
Ţađ var langt ţví frá ađ allir í hópnum ţekktust ţótt ţau hafi mörg vitađ hvert af öđru í gegnum árin. Ákveđiđ var ađ fara saman út ađ borđa og ţrettán komust á ţennan fyrsta fund hópsins. Laufey og Júlíus eru sammála um ađ kvöldiđ hafi heppnast vel og búiđ er ađ ákveđa ađ hittast nćst međ mökum og börnum fljótlega eftir jól.

Laufey: „Ţađ var mjög fyndiđ en fyrst eftir ađ ég kom á veitingastađinn ţá sat ég og reyndi ađ muna nöfnin en varđ alveg ringluđ og fannst bara allir vera svo líkir. 

Júlíus: „Já, viđ eigum ýmislegt sameiginlegt. Erum flest lágvaxin og náttúrulega svipuđ í útliti. Svo komumst viđ ađ ţví ađ viđ erum mjög skipulögđ, međ vott af fullkomnunaráráttu, flest vel menntuđ og mjög mörg ađ vinna međ börnum.“

Laufey: „Og öll međ góđan húmor fyrir sjálfum okkur. Ég hef alltaf haft húmor fyrir ţví ţegar fólk heldur eitthvađ annađ um mig út frá útlitinu, til dćmis ađ mér er alltaf heilsađ af asísku fólki og ţađ byrjar ađ tala viđ mig á eigin tungu. Ég hélt ég ţyrfti ađ passa ađ vera ekki of groddaleg til ađ móđga engan en svo eru allir í hópnum međ kolsvartan húmor fyrir sjálfum sér.“ 

Júlíus: „Viđ létum alveg eins og asnar á veitingastađnum. Stór hópur af Íslendingum sem litu allir eins út. Viđ spurđum hópinn á nćsta borđi hvađan ţau vćru eiginlega ćttleidd og grínuđumst međ ađ enda kvöldiđ í karókí.“ 

Laufey: „Ég fór og hitti vinkonur mínar eftir matinn og hópurinn kom svo og hitti okkur. Ţegar ţau löbbuđu inn á stađinn, heilt gengi af alveg eins fólki, sagđi ég viđ vinkonurnar: „Ţarna koma systkini mín,“ og sprakk úr hlátri. 

Júlíus: „Ţađ eru reyndar nokkrir vinir innan hópsins sem hafa vanist ţví ađ segjast vera systkini ţegar ţau eru spurđ, enda gerir fólk bara ráđ fyrir ţví. Ţá er bara einfaldara ađ segja já. Ćtli ţađ sé ekki svolítil systkinatenging á milli okkar, alla vega vorum viđ ađ hlćja ađ ţví ađ af sextíu manna hópi á sama aldri hefur ekkert okkar nokkurn tímann parast saman. Viđ virđumst bara ekki heillast hvert af öđru.“ 

Laufey og Júlíus hafa ţekkst frá ćsku en ţau voru saman í grunnskóla og var oft ályktađ ađ ţau vćru systkini.
Laufey og Júlíus hafa ţekkst frá ćsku en ţau voru saman í grunnskóla og var oft ályktađ ađ ţau vćru systkini.VÍSIR/VALLI
 

Snýst ekki um ađ finna rćturnar
Hvorki Laufey né Júlíus segjast finna fyrir fordómum eđa truflun vegna útlitsins ţótt stundum sé haldiđ ađ ţau séu útlendingar eđa alveg ţar til ţau byrja ađ tala íslenskuna. Júlíus gekk í gegnum tímabil í kringum tvítugt ţegar hann var viđkvćmur fyrir ţví ađ vera ruglađ saman viđ innflytjendur frá Asíu en hann segir ţađ hafa veriđ fyrst og fremst byggt á hans eigin fordómum. 
Júlíus: „Ég passađi mig ađ tala íslenskuna rosalega hátt og skýrt, og lét alla vita ađ mér fyndist bjúgu, sviđ og skata rosalega góđur matur. Ég rembdist viđ ađ vera íslenskari en allt, en ég er löngu kominn yfir slíkt og er orđinn vanur alls kyns spurningum án ţess ađ kippa mér upp viđ ţađ. Enda er ég grunnskólakennari, meira ađ segja íslenskukennari, ţađ vekur spurningar hjá bćđi nemendum og foreldrum.“ 

Laufey: „Ég held ađ ţessi tímasetning núna, ţegar mađur er kominn međ fjölskyldu og orđinn öruggur í eigin skinni, sé mjög góđ til ađ hitta ađra í sömu stöđu. Ţađ ađ eiga börn er ein stćrsta ástćđan fyrir ţví ađ mig langađi ađ vera hluti af ţessum hópi. Stelpurnar mínar fá alveg sömu athugasemdir og ég hef fengiđ í gegnum tíđina og er til dćmis hrósađ fyrir ađ tala góđa íslensku og spurđar hvađan ţćr séu. Mig langar ađ ţćr kynnist börnum sem eru í nákvćmlega sömu stöđu, og međ svipađ útlit.“

Júlíus: „Ég sé ţetta sem tengslanet til frambúđar og einmitt fyrir börnin. Viđ eigum ekkert ađ vera feimin viđ ađ vera hópur af ćttleiddum einstaklingum, ţađ er engin skömm ađ vera ćttleiddur og ég vona ađ viđ verđum fyrirmynd fyrir ađra. Ţví hópurinn snýst ekki um ađ finna rćturnar, tala látlaust um Indónesíu, borđa indónesískan mat og skipuleggja leit ađ líffrćđilegum foreldrum. Ég hef til dćmis engan áhuga á ađ finna einhverjar rćtur í Indónesíu. Ekki nokkurn. En mig langar alveg ađ heimsćkja landiđ.“

Laufey: „Mig líka, kannski förum viđ bara allur hópurinn saman. Ég fann ţađ áđur en ég átti stelpurnar mínar ađ ţá blundađi meiri forvitni í mér ađ hitta fólk líkt mér, eitthvađ sem ég gćti tengt viđ, enda er ég auđvitađ ekki lík neinum í fjölskyldunni. En svo eftir ađ ég eignađist börn sjálf varđ ég rólegri ţví ţá fann ég ţessa tengingu. Nú erum viđ heill hópur og eigum flest börn og ţá er komin enn meiri tenging.“ 

Eftir spjall viđ Laufeyju og Júlíus hittum viđ ađra í hópnum sem mćttu í myndatöku. Ţađ vantađi svo sannarlega ekki húmorinn í liđiđ og voru miklar pćlingar um hverjir vćru hćstir í hópnum og ćttu ađ standa aftast í tökunni, en ţar sem nćr allir eru jafn lágvaxnir ţurftu einhverjir ađ standa á tám og á kössum. Ţegar ljósmyndarinn var loksins búinn ađ koma öllum saman var hann sleginn út af laginu međ spurningunni: „Líđur ţér eins og ţú sért í tökum fyrir Nings-auglýsingu?“ og svo var skellihlegiđ. Ţađ er óhćtt ađ segja ađ ţessi hressi og afslappađi hópur tekur sjálfan sig ekki sérlega hátíđlega.

Félagsskapurinn til fyrirmyndar 
Misjafnt er hvađa lönd Íslensk ćttleiđing er međ samning viđ hverju sinni og ţví algengt ađ börn sem eru ćttleidd frá sama landi séu á sama aldursbili. 

Kristinn Ingvarsson, framkvćmdastjóri Íslenskrar ćttleiđingar, fagnar frumkvćđi indónesíska hópsins og vonar ađ fleiri hópar taki hann sér til fyrirmyndar. Síđustu tvö ár hefur félagiđ eflt félagsstarf og frćđslu til muna og mun hópastarf međ 10-12 ára krökkum hefjast eftir áramót. 

Sćrstu hópar Íslenskrar ćttleiđingar 

  • 2007-2014: 16 börn frá Tékklandi
  • 2002-2014: 174 börn frá Kína
  • 1995-2001: 18 börn frá Rúmeníu
  • 1986-2007: 64 börn frá Indlandi 
  • 9. áratugurinn: 84 börn frá Srí Lanka
  • 1981-1983: 59 börn frá Indónesíu
  • Frá upphafi 9. Áratugarins: 28 börn frá Kólumbíu

Svćđi